Wróć do blogaPPWR i substancje

    Metale ciężkie w PPWR: czy oświadczenie dostawcy „poniżej 100 ppm” wystarczy?

    5 października 20269 min czytania
    Komponenty opakowania i cztery próbki metali podczas laboratoryjnej kontroli zgodności

    Dostawca przesyła jednostronicowe oświadczenie: „Nasze opakowania zawierają mniej niż 100 ppm metali ciężkich”. Brzmi uspokajająco, ale taki dokument może być zbyt ogólny, aby wesprzeć dokumentację techniczną wymaganą przez PPWR.

    Art. 5 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2025/40 wprowadza precyzyjny wymóg: suma stężeń ołowiu, kadmu, rtęci i chromu sześciowartościowego obecnych w opakowaniu lub dowolnym jego komponencie nie może przekraczać 100 mg/kg. Limit dotyczy łącznego stężenia czterech substancji, a nie każdej z osobna.

    W tym artykule pokazujemy, jak zmienić ogólny wniosek dostawcy w identyfikowalny dowód: o co poprosić, jak ocenić ryzyko i kiedy bezpieczniejszym rozwiązaniem będzie raport z laboratorium.

    Co dokładnie oznacza limit 100 ppm?

    Jedna część na milion masy odpowiada jednemu miligramowi na kilogram, dlatego próg PPWR wynosi 100 mg/kg. Wyniki dla czterech ograniczonych metali trzeba zsumować. Komponent zawierający 35 mg/kg ołowiu, 20 mg/kg kadmu, 15 mg/kg rtęci i 40 mg/kg chromu sześciowartościowego osiąga łącznie 110 mg/kg, a więc przekracza limit.

    Wymóg dotyczy opakowania oraz każdego komponentu opakowania. Zgodny karton zewnętrzny nie równoważy niezgodnej etykiety, zamknięcia, wkładki, uchwytu ani dekoracyjnego elementu o wysokiej zawartości pigmentu. Każdy istotny komponent wymaga własnej, możliwej do obrony oceny.

    Jakich opakowań dotyczy ten wymóg?

    Art. 2 ust. 1 nadaje PPWR szeroki zakres: rozporządzenie obejmuje wszystkie opakowania wprowadzane na rynek UE, niezależnie od materiału oraz od tego, czy są to opakowania konsumenckie, handlowe czy przemysłowe. W ocenie mogą więc mieć znaczenie papier, tworzywa, metale, szkło, drewno, powłoki, farby drukarskie i kleje.

    Art. 5 ust. 4 działa równolegle z innymi przepisami. Zależnie od materiału i zastosowania ograniczenia REACH oraz wymagania dla materiałów do kontaktu z żywnością mogą nakładać dodatkowe lub surowsze warunki. Spełnienie limitu 100 ppm nie potwierdza automatycznie bezpieczeństwa ani pełnej zgodności opakowania w każdym innym obszarze.

    Dlaczego samo „poniżej 100 ppm” jest słabym dowodem

    Takie zdanie powtarza wniosek prawny, ale nie pokazuje, w jaki sposób go uzyskano. Może nie wskazywać opakowania, komponentu, gatunku materiału, wersji, partii produkcyjnej ani nawet tego, czy wynik oznacza sumę wszystkich czterech metali.

    Art. 16 zobowiązuje dostawców opakowań lub materiałów opakowaniowych do przekazania wytwórcy informacji i dokumentacji potrzebnych do wykazania zgodności. Dla wytwórcy praktyczne pytanie nie brzmi więc: „czy mamy PDF?”, lecz: „czy ten PDF można jednoznacznie połączyć z komponentem użytym w ocenianym opakowaniu?”.

    Co powinno zawierać użyteczne oświadczenie dostawcy

    • Pełną nazwę prawną dostawcy i możliwego do zidentyfikowania wystawcę
    • Dokładne oznaczenie komponentu, materiału, gatunku lub specyfikacji
    • Jasne wskazanie, że wynik dotyczy sumy Pb, Cd, Hg i Cr(VI), albo osobne wyniki dla wszystkich czterech metali
    • Podstawę dowodu: raport z badania z metodą i laboratorium albo udokumentowane obliczenie na podstawie składu
    • Datę badania, oświadczenia i specyfikacji oraz właściwą partię lub wersję, jeśli ma zastosowanie
    • Zobowiązanie do informowania przed zmianą pigmentów, surowca z recyklingu, powłok, farb, dostawców lub procesu produkcji
    • Język zrozumiały dla Twojego zespołu i odpowiedniego organu nadzoru

    Czy każdy komponent trzeba zbadać w laboratorium?

    PPWR nie nakazuje jednego badania laboratoryjnego metali ciężkich dla każdego komponentu. Załącznik VII wymaga natomiast odpowiedniej analizy i oceny ryzyka niezgodności, a art. 35 oczekuje, że pomiary, obliczenia i badania będą wiarygodne, dokładne, powtarzalne i oparte na aktualnym stanie techniki.

    Pozwala to zastosować podejście oparte na ryzyku. Aktualne badanie powiązane z dokładnym materiałem może być mocnym dowodem. Dane o składzie i kontrolowana dokumentacja dostawcy mogą być proporcjonalne dla stabilnego materiału pierwotnego o niskim ryzyku. Ogólne oświadczenie jest mniej przekonujące przy surowcach wtórnych, intensywnych pigmentach, elementach drukowanych, okuciach metalowych lub często zmieniających się źródłach dostaw.

    Cztery praktyczne przykłady

    • Białe zamknięcie z tworzywa pierwotnego o kontrolowanym składzie: dane o formulacji i reprezentatywne badanie mogą wesprzeć ocenę, jeśli specyfikacja jest zabezpieczona przed zmianami.
    • Intensywnie barwiona skrzynka z tworzywa z recyklingu: zmienny surowiec i pigmenty zwiększają niepewność, dlatego uzasadnione są badania celowane i ściślejsza kontrola zmian.
    • Drukowana etykieta papierowa: trzeba ocenić papier, farby, powłoki i kleje, zamiast opierać się wyłącznie na deklaracji papierni.
    • Produkt private label importowany spoza UE: importer w UE musi sprawdzić, czy wytwórca przygotował wymaganą dokumentację zgodności; ogólne pismo fabryki nie zamyka tej kontroli.

    Wyjątki wymagające osobnej analizy

    PPWR utrzymuje dotychczasowe decyzje derogacyjne dla określonych opakowań szklanych oraz określonych skrzynek i palet z tworzyw sztucznych do czasu ich zmiany lub uchylenia. Są to systemy warunkowe, a nie szerokie zwolnienia dla każdego szkła z recyklingu czy każdego opakowania transportowego.

    Komisja może również obniżyć limit stężenia lub zmienić istniejące derogacje w aktach delegowanych. Firmy używające takich materiałów powinny sprawdzać aktualny stan prawny, zamiast polegać na starym wzorze oświadczenia dostawcy.

    Kto ponosi ostateczną odpowiedzialność?

    Dostawca przekazuje dowody, ale to wytwórca przeprowadza ocenę zgodności na podstawie art. 38, przygotowuje dokumentację techniczną z załącznika VII oraz sporządza deklarację zgodności UE zgodnie z art. 39 i załącznikiem VIII. W modelu private label wytwórcą dla celów PPWR może być sam właściciel marki.

    Importer musi sprawdzić, czy wytwórca przeprowadził ocenę zgodności i przygotował dokumentację. W przypadku opakowań jednorazowych wytwórca co do zasady przechowuje dokumentację techniczną i deklarację przez pięć lat, a dla opakowań wielokrotnego użytku przez dziesięć lat.

    Checklista przed 12 sierpnia 2026 r.

    • Rozbij każdą referencję opakowania na komponenty, w tym etykiety, zamknięcia, wkładki, powłoki, farby i kleje
    • Przypisz każdy komponent do dostawcy, specyfikacji materiałowej i aktualnej wersji
    • Zbierz dowody odnoszące się do sumy wszystkich czterech ograniczonych metali
    • Oceń ryzyko komponentów i uzupełnij braki dowodowe badaniami celowanymi
    • Dodaj klauzule o informowaniu o zmianach i określ, kiedy ponowna ocena jest obowiązkowa
    • Przechowuj oświadczenia i raporty przy dokładnej referencji komponentu i opakowania
    • Sprawdź materiały specjalne pod kątem derogacji oraz dodatkowych wymagań REACH i kontaktu z żywnością

    Jak pomaga EPRPilot

    EPRPilot łączy komponenty, specyfikacje materiałowe, dostawców, raporty z badań i deklaracje z właściwym opakowaniem oraz SKU. Zespół widzi, które dowody są aktualne, przy którym komponencie nadal istnieje luka i czy zmiana dostawcy wymaga ponownej oceny.

    Ten sam kontrolowany rekord opakowania może wspierać dokumentację techniczną PPWR i krajowe raportowanie EPR. Zamiast trzymać oświadczenia o metalach ciężkich w skrzynce e-mail oderwane od produktu, utrzymujesz identyfikowalny łańcuch dowodów w jednym miejscu.

    Czy wystawisz deklarację zgodności w 10 dni?

    Zobacz, jak EPRPilot trzyma dane opakowaniowe, rejestracje EPR i terminy dla 27 rynków UE w jednym miejscu.